Vorige week zijn Alexander en ik naar Dhaka, Bangladesh, geweest voor APAN61 (APAN staat voor Asia-Pacific Advanced Network). Dit soort conferenties worden vaak bekeken vanuit het perspectief van technische standaarden en backbone-capaciteit, maar onze tijd in Dhaka bevestigde dat de belangrijkste infrastructuur die we bouwen niet van glasvezel is gemaakt, maar van mensen.

Een federatieve stichting voor wereldwijde wetenschap

APAN had mij uitgenodigd om een keynote te geven met de titel “Staying Connected: A Federated, Open Foundation for Global Research & Education Collaboration” (Verbonden blijven: een federatieve, open basis voor wereldwijde samenwerking op het gebied van onderzoek en onderwijs). Behalve een grote eer was het geven van een keynote ook wel een beetje spannend voor mij – op een goede manier, “exciting”, zou ik zeggen – en een persoonlijke mijlpaal. Maar de echte waarde zat ‘m in de boodschap: hoe we als wereldwijde gemeenschap ervoor kunnen zorgen dat onderzoek en onderwijs niet worden belemmerd door geografie, geopolitiek of andere obstakels. Daarom ben ik ingegaan op zowel het waarom als het hoe van de noodzaak van een wereldwijde infrastructuur. Het was een herinnering dat ons werk binnen NREN’s (zowel bij SURF als in het buitenland) bijdraagt aan een veel grotere, wereldwijde motor van samenwerking en vooruitgang voor wetenschap en onderwijs. 

Naast de keynote heb ik ook nog een tweede presentatie gegeven in een Special Interest Group (SIG) over Science Engagement. Bij SURF hebben we het vaak over science engagement en hoe we onze inspanningen op dat gebied kunnen verbeteren, maar het was super inspirerend en nuttig om tijdens APAN te zien hoe dat in de praktijk gaat en met andere NREN’s te praten over hoe zij dat aanpakken. 

Specifieke conclusies uit de praktijk

Naast de momentjes op het podium vielen me vier dingen op:

• Infrastructuur in de praktijk: Het Bangladesh Research & Education Network (BdREN) heeft eduroam met succes geïmplementeerd op alle nationale luchthavens. Als Nederlandse was ik hiervan onder de indruk. Dit is een standaard van toegankelijkheid waar we allemaal naar zouden moeten streven. Schiphol en Nationale Spoorwegen, kom maar op! 

• Science engagement op hoog niveau: ik heb een avond doorgebracht met onderzoekers op het gebied van oncologie en moleculaire biologie. De complexiteit van hun werk is een duidelijk signaal: zij voeren serieus wetenschappelijk onderzoek uit waarvoor het soort internationale onderzoeksnetwerkconnectiviteit nodig is dat wij bieden. 

• Logistieke topklasse: Het organiseren van zo’n grote conferentie in een stad als Dhaka, een metropool met meer dan 25 miljoen mensen, is echt een enorme klus. Om het even in perspectief te plaatsen: de bevolkingsdichtheid is daar bijna tien keer zo hoog als in Amsterdam. Om meer dan honderd internationale gasten door zo’n omgeving te loodsen, moet je flink wat plannen. De gastvrijheid en vlekkeloze uitvoering door het BdREN-team lieten echt zien hoe professioneel en toegewijd onze NREN-partners in de regio zijn.

• De “8e laag” van het OSI-model: Sommigen van jullie weten dat ik, als het om netwerken gaat, meer een Layer 0-3-type ben – ze noemen me niet voor niets “Dark Fiber Lady” – maar deze week stond helemaal in het teken van de menselijke 8e laag. Of het nu ging om het opnieuw contact leggen met oude vrienden en partners, het aangaan van nieuwe partnerschappen, discussies met toekomstige potentiële partners, het ontwikkelen van nieuwe perspectieven op toekomstige samenwerking, of het leren over lokale geschiedenis zoals de Shaheed Minar, deze persoonlijke ontmoetingen maken de wereldwijde R&E-samenwerking mogelijk. Sorry voor de lange zin, maar moet ook eens een keertje kunnen.

Vooruitblik

Samenwerken met de regio Azië-Pacific is voor SURF niet voor de leuk (al is dat het ook), maar echt belangrijk voor een goed werkend en veerkrachtig wereldwijd onderzoeksecosysteem. We komen niet alleen terug met aantekeningen, maar ook met nieuwe samenwerkingsverbanden, connectiviteit die wereldwijde onderzoeksmogelijkheden voor onze SURF-leden mogelijk maakt, en een frisse kijk op wat het betekent om partner te zijn in deze internationale gemeenschap.

Speciale dank aan Mohammad Tawrit en het hele BdREN-team voor hun gastvrijheid en voor het laten zien van de toekomst van R&E in Azië.

Karin Wessel